نیویورک — قطعنامهای که به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید و پیشتر در ماه نوامبر در کمیتهٔ سوم تصویب شده بود، «تأثیرات انباشتهٔ» آزار و سرکوب جامعهٔ بهائی ایران توسط حکومت این کشور را در ۴۶ سال گذشته محکوم میکند.
این قطعنامه همچنین جمهوری اسلامی را بهدلیل نقض گستردهٔ حقوق بشر مورد انتقاد قرار میدهد.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با ۷۸ رأی موافق، بر «تشدید مستمر و آثار انباشتهٔ آزار و سرکوبِ طولانیمدت» علیه طیف وسیعی از جوامع دینیِ بهرسمیت شناختهشده و شناختهنشده، «بهویژه بهائیان»، و همچنین مسیحیان، دراویش گنابادی، یهودیان، مسلمانان سنّی و صوفی، یارسانیها و زرتشتیان تأکید کرده است.
این قطعنامه بیان میکند که هر یک از این جوامع دینی با تشدید حملات، آزار و اذیت، و سرکوب هدفمند مواجهاند و زنان و دختران در این میان «بهویژه در معرض خطر» قرار دارند.
بانی دوگال (Bani Dugal)، نمایندهٔ ارشد جامعهٔ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد، گفت: «محکومیت بینالمللی آزار و سرکوب بهائیان توسط حکومت ایران، گسترده و انکارناپذیر است. حکومت ایران باید به این نگرانیها که دهههاست بارها تکرار شده، توجه کند و حقوق بهائیان و همۀ اقلیتهای دینی و قومی را محترم بشمارد.»
پس از رأیگیری ماه نوامبر در کمیتۀ سوم سازمان ملل متحد، پارلمان اروپا نیز در ۲۸ نوامبر (۷ آذر)، طی قطعنامهای اضطراری، حکومت ایران را بهدلیل «نقض شدید حقوق اساسی بهائیان» قویاً محکوم کرد و از مقامات اروپایی خواست این مسئله را با همتایان ایرانی خود مطرح کنند.
در اوایل ماه جاری، جامعهٔ جهانی بهائی و سازمان دیدهبان حقوق بشر در بیانیهای مشترک و بیسابقه، نظام قضائیِ «ابزارِ سیاسیشده» ایران را مورد توجه قرار دادند و نقش قضات و دیگر مقامات قضائی را در هدف سرکوب قرار دادن، اِعمال تبعیض، تهدید، زندانی کردن و آزار و سرکوب شهروندان بهائی بیگناه برجسته کردند.
خانم دوگال گفت: «مجمع عمومی سازمان ملل متحد گام مهمی برداشته و بر آثار انباشتهٔ نزدیک به ۵۰ سال آزار و سرکوب بهائیان تأکید کرده است. پیامدهای انسانی سیاستهای سرکوبگرانهٔ جمهوری اسلامی برای همگان آشکار است. بازداشتهای خودسرانه، احکام ناعادلانه و طولانی زندان، محرومیت از تحصیل و امکان امرار معاش، نفرتپراکنی حکومتی علیه بهائیان و سایر اقدامات سیستماتیک، نقض آشکار و شدید حقوق بشر است که هدفش نابودی جامعهٔ بهائی بهعنوان یک موجودیت زنده است و این اقدامات به کل اجتماع نیز آسیب میرساند. همهٔ این موارد نقض حقوق بشر باید پایان یابد.»
تشدید آزار و سرکوب جامعهٔ بهائی در ایران
رویدادهای اخیر در ایران نگرانیهای مجمع عمومی سازمان ملل متحد را تأیید کرده است. در ماه اکتبر، ده زن بهائی در اصفهان به دلیل سازماندهی فعالیتهای آموزشی و فرهنگی، مجموعاً به ۹۰ سال زندان محکوم شدند. همچنین کارشناسان مستقل سازمان ملل متحد اواخر سال ۲۰۲۴ در بیانیهای مشترک، یورشهای مستمر به منازل، ممنوعیت سفر و صدور احکام طولانیمدت زندان علیه زنان بهائی را محکوم کردند و این اقدامات را تداوم الگویی از تبعیض هدفمند خواندند.
گزارشهای سازمانهای حقوق بشری از جمله «بنیاد عبدالرحمن برومند» و «دیدهبان حقوق بشر»، ابعاد گستردهٔ نقض حقوق جامعهٔ بهائی توسط حکومت ایران را مستند کردهاند. دیدهبان حقوق بشر، این کارزار ۴۵ ساله علیه بهائیان را مصداقِ «جنایت علیه بشریت در زمینهٔ سرکوب دینی» دانسته است.
