معبد بهائی
رونمایی از طرح نخستین معبد محلی بهائی در نپال
از طرح نخستین معبد بهائی نپال رونمایی شد؛ بنایی که جلوهای است از الگوی نیایش و خدمتی که سالهاست در کانچانپور ریشه دوانده است.
از طرح نخستین معبد بهائی نپال رونمایی شد؛ بنایی که جلوهای است از الگوی نیایش و خدمتی که سالهاست در کانچانپور ریشه دوانده است.
کانچانپور، نپال — زمینی که در کانچانپور برای احداث نخستین معبد محلی بهائیِ نپال اختصاص یافته، از زمان اعلام ساخت این معبد توسط بیتالعدل اعظم در سال ۲۰۲۳، به مکانی برای نیایش تبدیل شده است. نزدیک به سه سال است که خانوادههایی از محلهها و روستاهای سراسر این منطقه در دشتهای جنوبغربی نپال، در سپیدهدم، پس از کار یا پیش از آغاز مدرسه، در این مکان گرد هم میآیند؛ در زمینی که هنوز معبدی در آن برپا نشده، اما آنان در آن به نیایش میپردازند و از این لحظات، نیرویی میگیرند تا زندگی خود را هرچه بیشتر وقف یکدیگر کنند. طرحی که امروز رونمایی شد، به آنچه این جوامع طی دهههای گذشته در وجود خود متجلّی ساختهاند، صورتی ملموس بخشیده است.
مراسم رونمایی از این طرح، بیش از ۱۰۰۰ نفر را به محل احداث معبد در کانچانپور کشاند. مقامهای دولتی، رهبران جامعۀ مدنی و ساکنان مناطق اطراف گرد هم آمدند تا شاهد لحظهای باشند که از مدتها پیش در انتظارش بودند.
یام پراساد آچاریا (Yam Prasad Acharya)، عضو هیئت مشاورین قارهای در آسیا، طی سخنانی در این مراسم توضیح داد که طرح این معبد بهشکلی طبیعی و هماهنگ، از نمادهای معنوی و بستر فرهنگی منطقه الهام گرفته شده است.
شکل کلی این معبد متأثر از بستر طبیعی و فرهنگی منطقه است و از سنتهای محلی—مانند نقشهای لباس سنتی قوم تارو (Tharu) و تورهای ماهیگیری دستبافت—برای طراحی فرمهای لایهلایه، بافت مصالح و ایجاد حس محصور بودنِ فضا الهام گرفته است.
آقای آچاریا در گفتوگویی جداگانه با سرویس خبری، به فرهنگ دعا و نیایشی اشاره کرد که مدتهاست زندگی روزمرهٔ مردم این منطقه را شکل داده است. او گفت: «در اینجا، مفاهیم دعا، خدمت و عبادت بسیار پررنگ است. در هر خانوادهای این رسم وجود دارد؛ صبح زود دعا میخوانند و سپس به سرِ کار میروند.» او اضافه کرد که اعلام احداث این معبد، این روال را تقویت کرده و آن را بیش از پیش بهسوی فعالیتهای اجتماعی و جمعی سوق داده است. اکنون افراد زیادی داوطلبانه به محل ساخت معبد میآیند و میپرسند آیا جایی هست که نیاز به پاکسازی داشته باشد یا گیاهی که باید کاشته شود. او تأکید کرد: «هر فرد این جامعه، بهنحوی در ساخت این معبد سهیم خواهد بود.»
راجش کوماری رانا، عضو هیئت معاونت که در نزدیکی محل ساخت معبد زندگی میکند، تجربهٔ گردهمایی برای دعا را چنین توصیف کرد: «وقتی مردم برای نیایش به این مکان میآیند، دیگر به تفاوتها فکر نمیکنند؛ اینکه چه کسی کنارشان نشسته، از کدام جامعه آمده، یا چه تفاوتهایی ممکن است بینشان وجود داشته باشد. در فضای نیایش، قلبها به یکدیگر نزدیکتر میشوند و احساس وحدت و همدلی در میان آنان شکوفا میشود.»
دیوراج رانا (Devraj Rana)، عضو محفل روحانی ملی، نیز دربارۀ همین پیوند میان عبادت و خدمت صحبت کرد. او گفت: «عبادت و خدمت دو بُعد جداییناپذیر زندگی هستند. عشق به خدا از طریق عبادت عمیقتر میشود و در حیات جامعه، این دلبستگی در قالب خدمت به دیگران جلوهگر میشود.»
آقای دیوراج رانا افزود: «چنین معبدی پذیرای افرادی از هر پیشینهای خواهد بود؛ مکانی که درهای آن به روی همگان باز است تا برای دعا و نیایش گرد هم آیند.»
طراحی این معبد از بازدیدها و تعامل با جوامع پیرامونی الهام گرفته و عناصری از چشمانداز طبیعی و روح حاکم بر زندگی مردم منطقه را بازتاب میدهد. سروش پرادان (Sarosh Pradhan)، یکی از معماران پروژه، گفت: «ما با ساکنان این منطقه ملاقات کردیم و عمیقاً تحت تأثیر آنها قرار گرفتیم. در این طرح تلاش کردیم تمامی احساسات و جنبههای فرهنگی زندگی آنان را جذب و منعکس کنیم.»
آقای پرادان اشاره کرد که این روحیۀ عشق به خدا در طراحیِ فاخر و ماندگار معبد بازتاب یافته است: «در نهایت، ما بهعنوان معمار باید فرمی خلق کنیم که بتواند بهگونهای تجلیبخش بینهایت باشد.»
نیرمال رانا (Nirmal Rana)، یکی از چند شهردار حاضر از مناطق اطراف، با یادآوری بازدید قبلی خود از معبد بهائی در دهلینو، هند، و امیدی که در او برای احداث معبدی مشابه در جامعۀ خودش ایجاد شده بود، گفت: «این معبد نمادِ صلح خواهد بود و برای همۀ کسانی که پیرامون آن جمع میشوند، هماهنگی و همدلی به ارمغان خواهد آورد.»
با تکمیل ساخت این بنا، نخستین معبد بهائی نپال برپا خواهد شد. در مجاورت آن، مرکزی برای پیشبرد آموزش در زمینۀ حیات جامعه در حال احداث است که بهزودی تکمیل میشود. این مرکز، در کنار معبد، نقشی حیاتی در تقویت الگوی زندگی جمعی مبتنی بر خدمت و نیایش خواهد داشت و به شیوهای از زندگی که سالهاست در این گوشۀ آرام کشور در حال شکلگیری است، صورتی پایدار خواهد بخشید.
