اوتاوالو، اکوادور — پروژهای نوپا در اوتاوالوی اکوادور با عنوان «پروژهٔ یویا» (Yuyay)، به خانوادهها این امکان را میدهد که مفاهیم برگرفته از برنامههای آموزش اخلاقی و معنوی بهائی را در قالب بیانهای هنری با سنّتهای فرهنگی کیچوا (Kichwa) عمیقاً پیوند بزنند.
«پروژهٔ یویا»—که در زبان کیچوا بهمعنای «تأمل کردن» یا «اندیشیدن» است—از سال ۲۰۱۴ با اجرای نمایشهایی کوچک توسط شماری از جوانان آغاز شد و بهتدریج به کوششی رو به رشد تبدیل شده است که خانوادهها را از جایگاه تماشاگر صرف به مشارکتکنندگانی فعال در فرایندهای خلاقانه و آموزشی سوق داده است. این پروژه خانوادهها را بهطور جمعی در تولید فیلمهای کوتاه، رقص، نمایش و موسیقی مشارکت میدهد که در آنها مضامینی همچون خدمت به اجتماع و پیشرفت جمعی بررسی میشوند.
ماریا لوز پِروگاچی (María Luz Perugachi)، هماهنگکنندهٔ این پروژه، میگوید: «خانوادهها از طریق قالبهای مختلف هنری، چالشهای پیشِروی خود و آرزوهای مشترکشان را بررسی میکنند. آنها میآموزند که این بینشها را در کنار یکدیگر بیان کنند و این امر به خانوادهها امکان میدهد دربارهٔ تجربههایشان در فرایند جامعهسازی تأمل کنند.»
خانم پروگاچی افزود: «این پروژه از فعالیتهای هنری پراکنده به فرایندهایی مستمر تکامل یافته است که با جریان گستردهتر زندگی جامعه در هم میآمیزد.»
خانم پروگاچی افزود: «بسیاری از شرکتکنندگان در این پروژه همزمان معلّم کلاسهای کودکان، مشوّق گروههای نوجوانان یا تسهیلگر سایر برنامههای آموزش اخلاقی و معنوی هستند و فعالیت هنری خود را با تلاشهای گستردهترِ جامعهسازی ادغام میکنند.»
خورخه ویارّوئل (Jorge Villarruel)، از اعضای جامعهٔ بهائی اوتاوالو (Otavalo)، گفت: «هرکسی چیزی برای ارائه دارد.» او اشاره کرد که این پروژه فضایی پدید آورده است که در آن افراد با سنین و پیشینههای گوناگون احساس پذیرش و ارزشمندی میکنند.
آقای ویارّوئل افزود: «این فعالیتها هویت فرهنگی و حسّ تعلق را احیا میکند. شرکتکنندگان میآموزند که ضمن احترام گذاشتن و ارزش نهادن به سنّتهای فرهنگیِ جامعۀ خود، به سنّتهای سایر فرهنگهای موجود در منطقه نیز احترام گذاشته و آنها را ارج نهند.»
آقای ویارّوئل خاطرنشان کرد که در این فرایند، هنرِ برخاسته از ابتکارات جامعهسازی، از یک اجرای هنری فراتر میرود و به ابزاری برای پیشرفت فردی و جمعی و پلی میان نسلها تبدیل میشود. او افزود: «این هنر راهی است که به جامعه کمک میکند تا خود را بخشی از واقعیتی بسیار بزرگتر احساس کند.»
روحِ حاکم بر این پروژه از سطح محلهها فراتر رفته و به محیطهای دیگر نیز راه یافته است. آلیسیا بائوتیستا (Alicia Bautista)، معلّمی که ویدئوهای پروژهٔ «یویا» (Yuyay) را در کلاس درس خود به کار میگیرد، شاهد آن بوده که دانشآموزان ضمن تأمل دربارهٔ صحنههایی برگرفته از موقعیتهای روزمره، در پشتکار، مسئولیتپذیری و توجه به دیگران در محیط خانه رشد کردهاند.
برای بسیاری از جوانانِ مشارکتکننده در این پروژه، مانند الکس روسالِس (Alex Rosales)، این تجربه موجب بهبود ارتباطشان با جامعه شده است. الکس میگوید: «این پروژه به من کمک کرد تا با همدلی و مسئولیتپذیری بیشتری به واقعیتهای اجتماعی اطرافم بنگرم و به اهمیت وحدت، تلاش مستمر و خدمت پی ببرم.»
